babrać się


babrać się
babrać się I – ubabrać się {{/stl_13}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'stawać się brudnym przez robienie czegoś w błocie, glinie lub w czymś podobnym – lepkim i mazistym': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dzieci babrzą się, biegając po budowie. Ubabrać się farbą, klejem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'babrać jeden drugiego': {{/stl_7}}{{stl_10}}Widzę, że obaj babraliście się kremem po włosach, ale kto zaczął? {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}babrać się II {{/stl_13}}{{stl_33}}1.{{/stl_33}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'robić coś w błocie, glinie lub czymś podobnym – lepkim, mazistym, nieprzyjemnym i brudzącym (o ludziach i zwierzętach) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dziki babrały się w błotnistym bajorze {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'zajmować się czymś wstrętnym, odrażającym': {{/stl_7}}{{stl_10}}Policjanci z obyczajówki muszą się babrać w najohydniejszym plugastwie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'robić coś uprzykrzonego, uciążliwego, niedającego zadowolenia': {{/stl_7}}{{stl_10}}Już drugi rok babrzą się z remontem tego budynku. Muszę się sam babrać z gotowaniem obiadów. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • babrać — ndk IX, babraćbrzę, babraćbrzesz, babrz, babraćbrał, babraćany a. I, babraćam, babraćasz, babraćają, babraćaj, babraćał, babraćany 1. pot. «brudzić; paprać» Babrać ręce błotem. 2. pot. «rozgarniać coś; grzebać w czymś» Babrać łyżką w zupie. 3.… …   Słownik języka polskiego

  • chrzanić się — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIb, chrzanić sięni się {{/stl 8}}– pochrzanić się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} mylić się, mieszać się, plątać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Komuś się wszystko chrzani. Komuś się wszystko… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tytłać się – utytłać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} brudzić się czymś; mazać się czymś, babrać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tytłać się w gnoju. Utytłać się farbą. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ubabrać (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. babrać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tytłać — ndk I, tytłaćam, tytłaćasz, tytłaćają, tytłaćaj, tytłaćał, tytłaćany pot. «brudzić, walać» Tytłać płaszcz w kałuży. tytłać się pot. «brudzić się czymś; walać się, babrać się» Dzieci tytłały się w błocie. Rękawy tytłały mu się w smarze …   Słownik języka polskiego

  • babranie — ↨ babranie się n I rzecz. od babrać (się) …   Słownik języka polskiego

  • błocko — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n IIa, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}zgr. od rz. błoto: Kierowca urządził przechodniom prysznic z błocka. Babrać się w błocku. Nanieść błocka do przedpokoju na butach. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • paprać — ndk IX, papraćprzę, papraćprzesz, paprz, papraćał, papraćany 1. pot. «babrać, brudzić, walać» Paprać ubranie. Paprać książkę tuszem. 2. pot. «robić coś niedbale, niechlujnie» Paprać robotę. paprać się 1. pot. strona zwrotna czas. paprać w zn. 1… …   Słownik języka polskiego